strawa

See also: Strawa, strawą, and Strawą

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *sъtrava. By surface analysis, deverbal from strawić.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈstra.va/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ava
    • Syllabification: stra‧wa
    • Homophone: Strawa

    Noun

    strawa f

    1. (archaic or literary or dialectal, Kielce) food, fodder
    2. (archaic) costs, expenses
    3. (Kielce, Przemyśl) alternative form of potrawa

    Declension

    Declension of strawa
    singular plural
    nominative strawa strawy
    genitive strawy straw
    dative strawie strawom
    accusative strawę strawy
    instrumental strawą strawami
    locative strawie strawach
    vocative strawo strawy

    Further reading

    • “strawa”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “strawa”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • strawa in PWN's encyclopedia
    • Aleksander Saloni (1899), “strawa”, in “Lud wiejski w okolicy Przeworska”, in M. Arct, E. Lubowski, editors, Wisła : miesięcznik gieograficzno-etnograficzny‎[3] (in Polish), volume 13, Warsaw: Artur Gruszecki, page 245 (425)
    • Jan Łoś (1886), “strava”, in “Gwara opoczyńska. Studium dialektologiczne”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (1), volume 11, page 189