stratzan

Cimbrian

Etymology

From Venetan strasar, from Vulgar Latin *extractiāre, from Latin extractus, past participle of extrahō (“to extract, remove”). Cognate with Italian stracciare, Occitan estraçar.

Verb

stratzan (third-person singular present indicative stratzet, past participle gastràtzet, auxiliary haban)

  1. (Sette Comuni) to tear, rip

Conjugation

Conjugation of stratzan
infinitive stratzan
present participle stratzanten
past participle gastràtzet
auxiliary haban
indicative subjunctive
present ich stratze bar stratzan i ich stratze bar stratzan
du stratzest iart stratzet du stratzest iart stratzet
ear stratzet ze stratzent ear stratze ze stratzan
preterite
(composed)
ich han gastràtzet bar haban gastràtzet ii ich stratzate bar stratzatan
du hast gastràtzet iart habet gastràtzet du stratzatest iart stratzatet
ear hat gastràtzet ze habent gastràtzet ear stratzate ze stratzatan
imperative — stratzabar
stratz (du) stratzet (iart)
stratze (ear) stratzan (ze)

Derived terms

References

  • “stratzan” in Martalar, Umberto Martello; Bellotto, Alfonso (1974), Dizionario della lingua Cimbra dei Sette Communi vicentini, 1st edition, Roana, Italy: Instituto di Cultura Cimbra A. Dal Pozzo