strămutare

Romanian

Etymology

    From strămuta + -re.

    Noun

    strămutare f (plural strămutări)

    1. resettlement

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative strămutare strămutarea strămutări strămutările
    genitive-dative strămutări strămutării strămutări strămutărilor
    vocative strămutare, strămutareo strămutărilor