străluminător

Romanian

Etymology

    From stră- + luminător.

    Noun

    străluminător m (plural străluminători)

    1. (obsolete, rare) preacher
      Synonym: propovăduitor

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative străluminător străluminătorul străluminători străluminătorii
    genitive-dative străluminător străluminătorului străluminători străluminătorilor
    vocative străluminătorule străluminătorilor

    References

    • străluminător in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN