strøia

Old Swedish

Alternative forms

Etymology

From Old Norse strá, from Proto-Germanic *strawjaną.

Verb

strø̄ia

  1. to strew

Conjugation

Conjugation of strø̄ia (weak)
present past
infinitive strø̄ia —
participle strø̄iandi, strø̄iande strø̄þer
active voice indicative subjunctive imperative indicative subjunctive
iæk strø̄r, strø̄r, strø̄r strø̄i, strø̄e — strø̄þi, strø̄þe strø̄þi, strø̄þe
þū strø̄r, strø̄r, strø̄r strø̄i, strø̄e strø̄ strø̄þi, strø̄þe strø̄þi, strø̄þe
han strø̄r, strø̄r, strø̄r strø̄i, strø̄e — strø̄þi, strø̄þe strø̄þi, strø̄þe
vīr strø̄ium, strø̄iom strø̄ium, strø̄iom strø̄ium, strø̄iom strø̄þum, strø̄þom strø̄þum, strø̄þom
īr strø̄in strø̄in strø̄in strø̄þin strø̄þin
þēr strø̄ia strø̄in — strø̄þu, strø̄þo strø̄þin
mediopassive voice indicative subjunctive imperative indicative subjunctive
iæk strø̄s strø̄is — strø̄þis, -es strø̄þis, -es
þū strø̄s strø̄is — strø̄þis, -es strø̄þis, -es
han strø̄s strø̄is — strø̄þis, -es strø̄þis, -es
vīr strø̄iums, -ioms strø̄iums, -ioms — strø̄þums, -oms strø̄þums, -oms
īr strø̄ins strø̄ins — strø̄þins strø̄þins
þēr strø̄ias strø̄ins — strø̄þus, -os strø̄þins

Descendants

  • Swedish: strö