statuară
Romanian
Etymology
Etymology tree
Romanian statuară
Borrowed from French statuaire, or a learned borrowing from Latin statuarius.
Noun
statuară f (uncountable)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | statuară | statuara | statuare | statuarele |
| genitive-dative | statuare | statuarei | statuare | statuarelor |
| vocative | statuară, statuaro | statuarelor | ||