statornicit
Romanian
Etymology
Past participle of statornici.
Adjective
statornicit m or n (feminine singular statornicită, masculine plural statorniciți, feminine/neuter plural statornicite)
- (dated) settled (about people)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | statornicit | statornicită | statorniciți | statornicite | ||
| definite | statornicitul | statornicita | statorniciții | statornicitele | |||
| genitive- dative |
indefinite | statornicit | statornicite | statorniciți | statornicite | ||
| definite | statornicitului | statornicitei | statorniciților | statornicitelor | |||
Verb
statornicit (past participle of statornici)
- past participle of statornici
References
- statornicit in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN