staticum
Latin
Alternative forms
- astāticum, estāticum
- stāgium, astāgium, estāgium
Etymology
Etymology tree
Proto-Indo-European *steh₂-
Proto-Indo-European *sth₂éh₁yeti
Proto-Italic *staējō
Proto-Italic *staēō
Latin stō
Latin stāticum
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈsta.tɪ.kũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈstaː.ti.kum]
Noun
stāticum n (genitive stāticī); second declension
Declension
Second-declension noun (neuter).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | stāticum | stātica |
| genitive | stāticī | stāticōrum |
| dative | stāticō | stāticīs |
| accusative | stāticum | stātica |
| ablative | stāticō | stāticīs |
| vocative | stāticum | stātica |
Descendants
References
- Niermeyer, Jan Frederik (1976), “staticum”, in Mediae Latinitatis Lexicon Minus, Leiden, Boston: E. J. Brill