stanit

Romanian

Etymology

    Borrowed from French stannite.

    Noun

    stanit m (uncountable)

    1. stannine

    Declension

    singular only indefinite definite
    nominative-accusative stanit stanitul
    genitive-dative stanit stanitului
    vocative stanitule

    References

    • stanit in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN