stadnik

Polish

Etymology

    From stado (“herd”) + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈstad.ɲik/
    • Rhymes: -adɲik
    • Syllabification: stad‧nik

    Noun

    stadnik m pers

    1. (obsolete) someone who looks after a herd or group of animals, such as horses

    Declension

    Declension of stadnik
    singular plural
    nominative stadnik stadnicy, stadniki1
    genitive stadnika stadników
    dative stadnikowi stadnikom
    accusative stadnika stadników
    instrumental stadnikiem stadnikami
    locative stadniku stadnikach
    vocative stadniku stadnicy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    • stadniczy
    adjective
    noun

    Noun

    stadnik m animal

    1. stud (male animal kept for breeding)

    Declension

    Declension of stadnik
    singular plural
    nominative stadnik stadniki
    genitive stadnika stadników
    dative stadnikowi stadnikom
    accusative stadnika stadniki
    instrumental stadnikiem stadnikami
    locative stadniku stadnikach
    vocative stadniku stadniki

    Further reading

    • “stadnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)