squamiformis
Latin
Etymology
Etymology tree
From squāma (“scale”) + fōrma (“shape”) + -is.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [skʷaː.mɪˈfoːr.mɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [skʷa.miˈfɔr.mis]
Adjective
squāmifōrmis (neuter squāmifōrme); third-declension two-termination adjective
- (biology) squamiform
- 1843, Anders Sandøe Ørsted, Annulatorum danicorum conspectus, page 14:
- [...] branchiarum squamiformium paria 24—40 cum cirris non alternantium, [...]
- [...] 24-40 pairs of squamiform gills with non-alternating cirri, [...]
Declension
Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | squāmifōrmis | squāmifōrme | squāmifōrmēs | squāmifōrmia | |
| genitive | squāmifōrmis | squāmifōrmium | |||
| dative | squāmifōrmī | squāmifōrmibus | |||
| accusative | squāmifōrmem | squāmifōrme | squāmifōrmīs squāmifōrmēs |
squāmifōrmia | |
| ablative | squāmifōrmī | squāmifōrmibus | |||
| vocative | squāmifōrmis | squāmifōrme | squāmifōrmēs | squāmifōrmia | |
Descendants
- → English: squamiform
- → Italian: squamiforme