spryciarz

Polish

Etymology

    From spryt + -arz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈsprɘ.t͡ɕaʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘt͡ɕaʂ
    • Syllabification: spry‧ciarz

    Noun

    spryciarz m pers (female equivalent spryciara or spryciarka)

    1. (colloquial) someone who is clever, crafty, or wily; a sly fox

    Declension

    Declension of spryciarz
    singular plural
    nominative spryciarz spryciarze
    genitive spryciarza spryciarzy, spryciarzów
    dative spryciarzowi spryciarzom
    accusative spryciarza spryciarzy, spryciarzów
    instrumental spryciarzem spryciarzami
    locative spryciarzu spryciarzach
    vocative spryciarzu spryciarze

    Further reading

    • “spryciarz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “spryciarz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)