sprijin

Romanian

Etymology

    Borrowed from Old Church Slavonic съпрѧженъ (sŭpręženŭ).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈspri.ʒin/

    Noun

    sprijin n (plural sprijine)

    1. support, assistance, aid, succor

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative sprijin sprijinul sprijine sprijinele
    genitive-dative sprijin sprijinului sprijine sprijinelor
    vocative sprijinule sprijinelor

    Derived terms

    See also