spoitor

Romanian

Etymology

    From spoi + -tor.

    Pronunciation

    • IPA(key): /spo.iˈtor/

    Noun

    spoitor m (plural spoitori, feminine equivalent spoitoare)

    1. coppersmith

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative spoitor spoitorul spoitori spoitorii
    genitive-dative spoitor spoitorului spoitori spoitorilor
    vocative spoitorule spoitorilor

    Further reading