splugawiony
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /splu.ɡaˈvjɔ.nɘ/
- Rhymes: -ɔnɘ
- Syllabification: splu‧ga‧wio‧ny
Participle
splugawiony (passive adjectival)
- passive adjectival participle of splugawić
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
splugawiony | splugawiona | splugawione | splugawieni | splugawione | |
| genitive | splugawionego | splugawionej | splugawionego | splugawionych | ||
| dative | splugawionemu | splugawionej | splugawionemu | splugawionym | ||
| accusative | splugawionego | splugawiony | splugawioną | splugawione | splugawionych | splugawione |
| instrumental | splugawionym | splugawioną | splugawionym | splugawionymi | ||
| locative | splugawionym | splugawionej | splugawionym | splugawionych | ||