spiri

See also: spíri

Esperanto

Etymology

    Borrowed from Latin spīrō (“to breathe”). Compare Italian spirare. Doublet of sopiri.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈspiri/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -iri
    • Syllabification: spi‧ri

    Verb

    spiri (present spiras, past spiris, future spiros, conditional spirus, volitive spiru)

    1. to breathe

    Conjugation

    Conjugation of spiri
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense spiras spiris spiros
    active participle spiranta spirantaj spirinta spirintaj spironta spirontaj
    acc. spirantan spirantajn spirintan spirintajn spirontan spirontajn
    passive participle spirata spirataj spirita spiritaj spirota spirotaj
    acc. spiratan spiratajn spiritan spiritajn spirotan spirotajn
    nominal active participle spiranto spirantoj spirinto spirintoj spironto spirontoj
    acc. spiranton spirantojn spirinton spirintojn spironton spirontojn
    nominal passive participle spirato spiratoj spirito spiritoj spiroto spirotoj
    acc. spiraton spiratojn spiriton spiritojn spiroton spirotojn
    adverbial active participle spirante spirinte spironte
    adverbial passive participle spirate spirite spirote
    infinitive spiri imperative spiru conditional spirus

    Derived terms

    Italian

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈspi.ri/
    • Rhymes: -iri
    • Hyphenation: spì‧ri

    Verb

    spiri

    1. inflection of spirare:
      1. second-person singular present indicative
      2. first/second/third-person singular present subjunctive
      3. third-person singular imperative