spiker

See also: Spiker

English

Etymology

    From spike + -er (agent suffix).

    Noun

    spiker (plural spikers)

    1. (volleyball) One who spikes.
    2. (railways) An engineer employed to drive in the nails that fasten the rails.
    3. (railways) A mechanical device for driving in the nails.

    Anagrams

    Norwegian Bokmål

    Etymology

    From Middle Low German spîker, from Old Saxon *spīkari, from Proto-West Germanic *spīkr, *spīkrī, from Proto-Germanic *spīkraz, *spīkrijaz (“spike, nail”).

    Pronunciation

    • Audio:(file)

    Noun

    spiker m (definite singular spikeren, indefinite plural spiker or spikere or spikre or spikrer, definite plural spikerne or spikrene)

    1. a nail (spike-shaped metal fastener used for joining wood or similar materials)

    See also

    References

    Polish

    Etymology

      Borrowed from English speaker. The sense "announcer" is a pseudo-anglicism.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈspi.kɛr/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ikɛr
      • Syllabification: spi‧ker

      Noun

      spiker m pers (female equivalent spikerka)

      1. (television, radio) announcer, newsreader
      2. (politics) speaker

      Declension

      Declension of spiker
      singular plural
      nominative spiker spikerzy, spikery1
      genitive spikera spikerów
      dative spikerowi spikerom
      accusative spikera spikerów
      instrumental spikerem spikerami
      locative spikerze spikerach
      vocative spikerze spikerzy

      1Deprecative.

      Further reading

      • “spiker”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “spiker”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)

      Serbo-Croatian

      Etymology

      Pseudo-anglicism, derived from speaker.

      Pronunciation

      • IPA(key): /spîker/
      • Hyphenation: spi‧ker

      Noun

      spȉker m anim (Cyrillic spelling спи̏кер)

      1. announcer, newsreader

      Declension

      Declension of spiker
      singular plural
      nominative spiker spikeri
      genitive spikera spikera
      dative spikeru spikerima
      accusative spikera spikere
      vocative spikeru spikeri
      locative spikeru spikerima
      instrumental spikerom spikerima

      References

      • “spiker”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

      Turkish

      Etymology

      Pseudo-anglicism, derived from speaker.

      Pronunciation

      • IPA(key): /spi.cɛɾ/

      Noun

      spiker (definite accusative spikeri, plural spikerler)

      1. newscaster, anchorman, anchorwoman

      Declension

      Declension of spiker
      singular plural
      nominative spiker spikerler
      definite accusative spikeri spikerleri
      dative spikere spikerlere
      locative spikerde spikerlerde
      ablative spikerden spikerlerden
      genitive spikerin spikerlerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular spikerim spikerlerim
      2nd singular spikerin spikerlerin
      3rd singular spikeri spikerleri
      1st plural spikerimiz spikerlerimiz
      2nd plural spikeriniz spikerleriniz
      3rd plural spikerleri spikerleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular spikerimi spikerlerimi
      2nd singular spikerini spikerlerini
      3rd singular spikerini spikerlerini
      1st plural spikerimizi spikerlerimizi
      2nd plural spikerinizi spikerlerinizi
      3rd plural spikerlerini spikerlerini
      dative
      singular plural
      1st singular spikerime spikerlerime
      2nd singular spikerine spikerlerine
      3rd singular spikerine spikerlerine
      1st plural spikerimize spikerlerimize
      2nd plural spikerinize spikerlerinize
      3rd plural spikerlerine spikerlerine
      locative
      singular plural
      1st singular spikerimde spikerlerimde
      2nd singular spikerinde spikerlerinde
      3rd singular spikerinde spikerlerinde
      1st plural spikerimizde spikerlerimizde
      2nd plural spikerinizde spikerlerinizde
      3rd plural spikerlerinde spikerlerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular spikerimden spikerlerimden
      2nd singular spikerinden spikerlerinden
      3rd singular spikerinden spikerlerinden
      1st plural spikerimizden spikerlerimizden
      2nd plural spikerinizden spikerlerinizden
      3rd plural spikerlerinden spikerlerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular spikerimin spikerlerimin
      2nd singular spikerinin spikerlerinin
      3rd singular spikerinin spikerlerinin
      1st plural spikerimizin spikerlerimizin
      2nd plural spikerinizin spikerlerinizin
      3rd plural spikerlerinin spikerlerinin
      Predicative forms
      singular plural
      1st singular spikerim spikerlerim
      2nd singular spikersin spikerlersin
      3rd singular spiker
      spikerdir
      spikerler
      spikerlerdir
      1st plural spikeriz spikerleriz
      2nd plural spikersiniz spikerlersiniz
      3rd plural spikerler spikerlerdir

      Derived terms