spegulo

Esperanto

Etymology

    Derived from German Spiegel, Yiddish שפּיגל (shpigl), and Latin speculum. First attested in Zamenhof's Unua Libro (1887).[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /speˈɡulo/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -ulo
    • Syllabification: spe‧gu‧lo

    Noun

    spegulo (accusative singular spegulon, plural speguloj, accusative plural spegulojn)

    1. mirror, looking glass
      Post unu jaro la reĝo prenis alian edzinon. Ŝi estis bela virino, sed fiera kaj malmodesta. Ŝi ne povis toleri, ke iu superas ŝin en beleco. Ŝi havis miraklan spegulon. Ĉiufoje kiam ŝi ekstaris antaŭ ĝi kaj demandis:
      "Speguleto mia, speguleto hela,
      Kiu en la lando estas la plej bela?"
      ĝi respondis:
      "Vi reĝino, vi estas ĉe ni la plej bela!"
      (Neĝulino)

    References

    1. ^ Neves; Pabst (2022), “spegulo”, in Historia Vortaro de Esperanto, →ISBN, page 786

    Ido

    Etymology

    From Esperanto spegulo, from German Spiegel, or from Latin speculum, with the k changed to g so not to interfere with spekular.

    Noun

    spegulo (plural speguli)

    1. mirror, looking glass
    • reflektar (“to reflect”)