spacerowicz

Polish

Etymology

    From spacer + -owicz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /spa.t͡sɛˈrɔ.vit͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvit͡ʂ
    • Syllabification: spa‧ce‧ro‧wicz

    Noun

    spacerowicz m pers (female equivalent spacerowiczka)

    1. ambler, saunterer, stroller (someone who walks at a leisurely pace)

    Declension

    Declension of spacerowicz
    singular plural
    nominative spacerowicz spacerowicze
    genitive spacerowicza spacerowiczów
    dative spacerowiczowi spacerowiczom
    accusative spacerowicza spacerowiczów
    instrumental spacerowiczem spacerowiczami
    locative spacerowiczu spacerowiczach
    vocative spacerowiczu spacerowicze
    adjective
    verb

    Further reading

    • “spacerowicz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “spacerowicz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)