soyguncu

Turkish

Etymology

    From soygun + -cu.

    Pronunciation

    • Hyphenation: soy‧gun‧cu

    Noun

    soyguncu (definite accusative soyguncuyu, plural soyguncular)

    1. robber, burglar

    Declension

    Declension of soyguncu
    singular plural
    nominative soyguncu soyguncular
    definite accusative soyguncuyu soyguncuları
    dative soyguncuya soygunculara
    locative soyguncuda soyguncularda
    ablative soyguncudan soygunculardan
    genitive soyguncunun soyguncuların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular soyguncum soyguncularım
    2nd singular soyguncun soyguncuların
    3rd singular soyguncusu soyguncuları
    1st plural soyguncumuz soyguncularımız
    2nd plural soyguncunuz soyguncularınız
    3rd plural soyguncuları soyguncuları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular soyguncumu soyguncularımı
    2nd singular soyguncunu soyguncularını
    3rd singular soyguncusunu soyguncularını
    1st plural soyguncumuzu soyguncularımızı
    2nd plural soyguncunuzu soyguncularınızı
    3rd plural soyguncularını soyguncularını
    dative
    singular plural
    1st singular soyguncuma soyguncularıma
    2nd singular soyguncuna soyguncularına
    3rd singular soyguncusuna soyguncularına
    1st plural soyguncumuza soyguncularımıza
    2nd plural soyguncunuza soyguncularınıza
    3rd plural soyguncularına soyguncularına
    locative
    singular plural
    1st singular soyguncumda soyguncularımda
    2nd singular soyguncunda soyguncularında
    3rd singular soyguncusunda soyguncularında
    1st plural soyguncumuzda soyguncularımızda
    2nd plural soyguncunuzda soyguncularınızda
    3rd plural soyguncularında soyguncularında
    ablative
    singular plural
    1st singular soyguncumdan soyguncularımdan
    2nd singular soyguncundan soyguncularından
    3rd singular soyguncusundan soyguncularından
    1st plural soyguncumuzdan soyguncularımızdan
    2nd plural soyguncunuzdan soyguncularınızdan
    3rd plural soyguncularından soyguncularından
    genitive
    singular plural
    1st singular soyguncumun soyguncularımın
    2nd singular soyguncunun soyguncularının
    3rd singular soyguncusunun soyguncularının
    1st plural soyguncumuzun soyguncularımızın
    2nd plural soyguncunuzun soyguncularınızın
    3rd plural soyguncularının soyguncularının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular soyguncuyum soyguncularım
    2nd singular soyguncusun soyguncularsın
    3rd singular soyguncu
    soyguncudur
    soyguncular
    soygunculardır
    1st plural soyguncuyuz soyguncularız
    2nd plural soyguncusunuz soyguncularsınız
    3rd plural soyguncular soygunculardır

    Further reading

    • “soyguncu”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu