soraitok

Hungarian

Etymology

sor (“line”) +‎ -aitok (“your ... -s”, possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈʃorɒjitok]
  • Hyphenation: so‧ra‧i‧tok

Noun

soraitok

  1. second-person plural multiple-possession possessive of sor

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — soraitok
accusative — soraitokat
dative — soraitoknak
instrumental — soraitokkal
causal-final — soraitokért
translative — soraitokká
terminative — soraitokig
essive-formal — soraitokként
essive-modal — soraitokul
inessive — soraitokban
superessive — soraitokon
adessive — soraitoknál
illative — soraitokba
sublative — soraitokra
allative — soraitokhoz
elative — soraitokból
delative — soraitokról
ablative — soraitoktól
non-attributive
possessive – singular
— soraitoké
non-attributive
possessive – plural
— soraitokéi