sonticus

Latin

Etymology

    From sōns (“guilty”) + -icus.

    Pronunciation

    Adjective

    sonticus (feminine sontica, neuter sonticum); first/second-declension adjective

    1. dangerous, serious, critical

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative sonticus sontica sonticum sonticī sonticae sontica
    genitive sonticī sonticae sonticī sonticōrum sonticārum sonticōrum
    dative sonticō sonticae sonticō sonticīs
    accusative sonticum sonticam sonticum sonticōs sonticās sontica
    ablative sonticō sonticā sonticō sonticīs
    vocative sontice sontica sonticum sonticī sonticae sontica

    References

    • “sonticus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “sonticus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.