sonri
See also: sonrí
Asturian
Verb
sonri
- second-person singular imperative of sonrir
Chavacano
Etymology
Inherited from Spanish sonreir (“to smile”).
Pronunciation
- IPA(key): /sonˈɾi/ [son.ˈɾi]
- Hyphenation: son‧ri
Verb
sonrí
- to smile
Conjugation
| Zamboanga City | Cavite | |
|---|---|---|
| tense | sonri | |
| past | ya sonri | |
| present | ta sonri | |
| future | ay sonri; sonri; el sonri; (rural/archaic) ey sonri | di sonri |
| gerund | sunriendo | ? |
| past participle | sonrido | |
| infinitive | sonri | |
| manner | sonrida | |
| reciprocal | sonrihan | |
| reciprocal past | ya man sonrihan; ya'n sonrihan | |
| reciprocal present | ta man sonrihan; ta'n sonrihan | |
| reciprocal future | ay man sonrihan; man sonrihan; el man sonrihan; (rural/archaic) ey man sonrihan | |
| reciprocal infinitive | man sonrihan | |