socotitură

Romanian

Etymology

    From socotit + -ură.

    Noun

    socotitură f (uncountable)

    1. prison

    Declension

    singular only indefinite definite
    nominative-accusative socotitură socotitura
    genitive-dative socotiture socotiturei
    vocative socotitură, socotituro

    References

    • socotitură in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN