Old Norse
Etymology
From Proto-Germanic *snellaz.
Pronunciation
- (12th century Icelandic) IPA(key): /ˈsnj̃ɑ̃lːr̩/
Adjective
snjallr
- quick, skillful, capable
- well-spoken, eloquent
Hann var snjalli maðr- He was a brilliant man
- good, excellent
- valiant
Declension
Strong declension of snjallr
| singular
|
masculine
|
feminine
|
neuter
|
| nominative
|
snjallr
|
snjǫll
|
snjallt
|
| accusative
|
snjallan
|
snjalla
|
snjallt
|
| dative
|
snjǫllum
|
snjallri
|
snjǫllu
|
| genitive
|
snjalls
|
snjallrar
|
snjalls
|
|
|
| plural
|
masculine
|
feminine
|
neuter
|
| nominative
|
snjallir
|
snjallar
|
snjǫll
|
| accusative
|
snjalla
|
snjallar
|
snjǫll
|
| dative
|
snjǫllum
|
snjǫllum
|
snjǫllum
|
| genitive
|
snjallra
|
snjallra
|
snjallra
|
Weak declension of snjallr
| singular
|
masculine
|
feminine
|
neuter
|
| nominative
|
snjalli
|
snjalla
|
snjalla
|
| accusative
|
snjalla
|
snjǫllu
|
snjalla
|
| dative
|
snjalla
|
snjǫllu
|
snjalla
|
| genitive
|
snjalla
|
snjǫllu
|
snjalla
|
|
|
| plural
|
masculine
|
feminine
|
neuter
|
| nominative
|
snjǫllu
|
snjǫllu
|
snjǫllu
|
| accusative
|
snjǫllu
|
snjǫllu
|
snjǫllu
|
| dative
|
snjǫllum
|
snjǫllum
|
snjǫllum
|
| genitive
|
snjǫllu
|
snjǫllu
|
snjǫllu
|
Declension of comparative of snjallr
| singular
|
masculine
|
feminine
|
neuter
|
| nominative
|
snjallari
|
snjallari
|
snjallara
|
| accusative
|
snjallara
|
snjallari
|
snjallara
|
| dative
|
snjallara
|
snjallari
|
snjallara
|
| genitive
|
snjallara
|
snjallari
|
snjallara
|
|
|
| plural
|
masculine
|
feminine
|
neuter
|
| nominative
|
snjallari
|
snjallari
|
snjallari
|
| accusative
|
snjallari
|
snjallari
|
snjallari
|
| dative
|
snjǫllurum
|
snjǫllurum
|
snjǫllurum
|
| genitive
|
snjallari
|
snjallari
|
snjallari
|
Strong declension of superlative of snjallr
| singular
|
masculine
|
feminine
|
neuter
|
| nominative
|
snjallastr
|
snjǫllust
|
snjallast
|
| accusative
|
snjallastan
|
snjallasta
|
snjallast
|
| dative
|
snjǫllustum
|
snjallastri
|
snjǫllustu
|
| genitive
|
snjallasts
|
snjallastrar
|
snjallasts
|
|
|
| plural
|
masculine
|
feminine
|
neuter
|
| nominative
|
snjallastir
|
snjallastar
|
snjǫllust
|
| accusative
|
snjallasta
|
snjallastar
|
snjǫllust
|
| dative
|
snjǫllustum
|
snjǫllustum
|
snjǫllustum
|
| genitive
|
snjallastra
|
snjallastra
|
snjallastra
|
Weak declension of superlative of snjallr
| singular
|
masculine
|
feminine
|
neuter
|
| nominative
|
snjallasti
|
snjallasta
|
snjallasta
|
| accusative
|
snjallasta
|
snjǫllustu
|
snjallasta
|
| dative
|
snjallasta
|
snjǫllustu
|
snjallasta
|
| genitive
|
snjallasta
|
snjǫllustu
|
snjallasta
|
|
|
| plural
|
masculine
|
feminine
|
neuter
|
| nominative
|
snjǫllustu
|
snjǫllustu
|
snjǫllustu
|
| accusative
|
snjǫllustu
|
snjǫllustu
|
snjǫllustu
|
| dative
|
snjǫllustum
|
snjǫllustum
|
snjǫllustum
|
| genitive
|
snjǫllustu
|
snjǫllustu
|
snjǫllustu
|
Derived terms
Descendants
- Faroese: snjallur
- Icelandic: snjallur, snjall
- Norwegian:
- Old Danish: snialdær, snildær
- Old Swedish: sniælder, snælder
- Swedish: snäll, (archaic dialectal?) snial
Further reading
- “snjallr” in Dictionary of Old Norse Prose (ONP) at University of Copenhagen
- Ásgeir Blöndal Magnússon (1989), “snjallr”, in Íslensk orðsifjabók, Reykjavík: Árni Magnússon Institute for Icelandic Studies, →ISBN (Available at Málið.is under the “Eldri orðabækur” tab.)
- Zoëga, Geir T. (1910), “snjallr”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press; also available at the Internet Archive
Hidden categories:
- Pages with entries
- Pages with 1 entry