snjóa

Icelandic

Etymology

    From Old Norse snjóva, from Proto-Germanic *snīwaną.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈstnjouːa]
      Rhymes: -ouːa

    Verb

    snjóa (weak verb, third-person singular past indicative snjóaði, supine snjóað)

    1. (impersonal, intransitive) to snow
      Vá hvað það hefur snjóað mikið! ― Wow, look how much it's snowed!
      Ég vona að það snjói. ― I hope it snows.
      Snjóaði síðasta vetur? ― Did it snow last winter?
      Ó, það er byrjað að snjóa aftur. ― Oh, it's started snowing again.

    Conjugation

    snjóa – active voice (germynd)
    infinitive nafnháttur að snjóa
    supine sagnbót snjóað
    present participle
    snjóandi
    indicative
    subjunctive
    present
    past
    present
    past
    singular ég snjóa snjóaði snjói snjóaði
    þú snjóar snjóaðir snjóir snjóaðir
    hann, hún, það snjóar snjóaði snjói snjóaði
    plural við snjóum snjóuðum snjóum snjóuðum
    þið snjóið snjóuðuð snjóið snjóuðuð
    þeir, þær, þau snjóa snjóuðu snjói snjóuðu
    imperative boðháttur
    singular þú snjóa (þú), snjóaðu
    plural þið snjóið (þið), snjóiði1
    1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

    Anagrams