snäva
Swedish
Etymology
Cognate with Norwegian Nynorsk snåva. Also compare obsolete or dialectal English snapper (“to stumble”) and the possible cognates listed at that entry.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈsnɛː.va/
- Rhymes: -ɛːva
Verb
snäva (present snävar, preterite snävade, supine snävat, imperative snäva)
- to stumble
Conjugation
| active | passive | |||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | snäva | snävas | ||
| supine | snävat | snävats | ||
| imperative | snäva | — | ||
| imper. plural1 | snäven | — | ||
| present | past | present | past | |
| indicative | snävar | snävade | snävas | snävades |
| ind. plural1 | snäva | snävade | snävas | snävades |
| subjunctive2 | snäve | snävade | snäves | snävades |
| present participle | snävande | |||
| past participle | snävad | |||
1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.