smyk

See also: Smyk

Czech

Etymology

    Deverbal from smýkat.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈsmɪk]
    • Audio:(file)

    Noun

    smyk m inan

    1. skid

    Declension

    adjectives
    • smykový
    nouns

    Further reading

    Polish

    Etymology

      Deverbal from smykać.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈsmɘk/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɘk
      • Syllabification: smyk
      • Homophone: Smyk

      Noun

      smyk m pers

      1. (informal) little boy, kid
        Synonyms: see Thesaurus:urwis

      Declension

      Declension of smyk
      singular plural
      nominative smyk smycy, smykowie, smyki1
      genitive smyka smyków
      dative smykowi smykom
      accusative smyka smyków
      instrumental smykiem smykami
      locative smyku smykach
      vocative smyku smycy, smykowie

      1Deprecative.

      Noun

      smyk m inan (diminutive smyczek)

      1. (Kielce) knife strap (strap hanging on one's waist for holding a folding knife)

      Derived terms

      nouns

      Further reading

      • “smyk”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “smyk”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
      • Władysław Siarkowski (1891), “smyk”, in “Słowniczek gwary ludowej z okolic Pińczowa”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 4, page 339