smerit
Romanian
Etymology
Past participle of smeri.
Adjective
smerit m or n (feminine singular smerită, masculine plural smeriți, feminine/neuter plural smerite)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | smerit | smerită | smeriți | smerite | ||
| definite | smeritul | smerita | smeriții | smeritele | |||
| genitive- dative |
indefinite | smerit | smerite | smeriți | smerite | ||
| definite | smeritului | smeritei | smeriților | smeritelor | |||
Categories: