slimība

See also: slimībā

Latvian

Etymology

From slims (“sick, ill”) +‎ -ība. A neologism, coined already in the late 18th century by Gotthard Friedrich Stender, but reaching widespread acceptance only in the 19th century.[1]

Noun

slimība f (4th declension)

  1. (pathology) disease, illness (a disturbance in the normal functioning of the body or of one or some of its parts)
    hroniska, akūta, iedzimta slimība ― chronic, acute, hereditary disease
    ginekoloģiska, psihiska, alerģiska slimība ― gynecological, mental, allergic disease
    infekcijas, vīrusu slimība ― infectious, viral disease
    acu, sirds, nervu slimības ― eye, heart, nerve diseases
    augu, mājlopu slimības ― plant, livestock diseases
    slimības uzliesmojums ― disease outbreak
    slimību ārstēšana ― disease treatment
    slimību profilakse ― disease prevention
    sieviešu, vīriešu, bērnu slimības ― women's, men's, children's diseases
    profesionāla slimība ― occupational disease
    miega slimība ― sleeping sickness, beriberi
    jūras slimība ― seasickness
    staru slimība ― radiation sickness
    gulties, nogulties slimības gultā ― to be bedridden (lit. to lie in a sickness bed)

Declension

Declension of slimība (4th)
singular plural
nominative slimība slimības
genitive slimības slimību
dative slimībai slimībām
accusative slimību slimības
instrumental slimību slimībām
locative slimībā slimībās
vocative slimība slimības

See also

References

  1. ^ Karulis, Konstantīns (1992), “slims”, in Latviešu Etimoloģijas Vārdnīca [Latvian Etymological Dictionary]‎[1] (in Latvian), Rīga: AVOTS, →ISBN