slamra
Swedish
Etymology
Inherited from Old Swedish slambra.
Verb
slamra (present slamrar, preterite slamrade, supine slamrat, imperative slamra)
Conjugation
| active | passive | |||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | slamra | slamras | ||
| supine | slamrat | slamrats | ||
| imperative | slamra | — | ||
| imper. plural1 | slamren | — | ||
| present | past | present | past | |
| indicative | slamrar | slamrade | slamras | slamrades |
| ind. plural1 | slamra | slamrade | slamras | slamrades |
| subjunctive2 | slamre | slamrade | slamres | slamrades |
| present participle | slamrande | |||
| past participle | — | |||
1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.
Synonyms
Derived terms
References
- “slamra”, in Svenska Akademiens ordlista [Wordlist of the Swedish Academy] (in Swedish)
- “slamra”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)
- “slamra”, in Svenska Akademiens ordbok [Dictionary of the Swedish Academy] (in Swedish)