skarbnik

Polish

Etymology

From skarb +‎ -nik. Most likely coined by Cnapius.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈskar.bɲik/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -arbɲik
  • Syllabification: skar‧bnik

Noun

skarbnik m pers (female equivalent skarbniczka)

  1. treasurer
    Synonym: podskarbi
  2. financial officer

Declension

Declension of skarbnik
singular plural
nominative skarbnik skarbnicy, skarbniki1
genitive skarbnika skarbników
dative skarbnikowi skarbnikom
accusative skarbnika skarbników
instrumental skarbnikiem skarbnikami
locative skarbniku skarbnikach
vocative skarbniku skarbnicy

1Deprecative.

References

  1. ^
    1955, Jadwiga Puzynina, “Neologizmy Grzegorza Knapskiego (dokończenie)”, in Poradnik Językowy‎[1], number 128, page 106:
    Z tych wszystkich neologizmów utrzymało się w żywym języku 7 terminów przyrodniczych (chruścik, czerwonak, koniopłach, nosorożec, opal, żyworodny), 5 rzeczowników innych (obieg, przeistoczenie, skarbnik, słownik, sypialnia), 6 przymiotników (łzawy, w znacz. trochę od dzisiejszego odmiennym, nadzwyczajny, pijalny, powtarzalny, przenośny, używalny).
    Of all these neologisms, 7 natural science terms have remained in the living language (chruścik, czerwonak, koniopłach, nosorożec, opal, żyworodny), 5 other nouns (obieg, przeistoczenie, skarbnik, słownik, sypialnia), and 6 adjectives (łzawy, in a meaning somewhat different from today's, nadzwyczajny, pijalny, powtarzalny, przenośny, używalny).

Further reading

  • “skarbnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “skarbnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)