siurbti
Lithuanian
Etymology
From zero-grade palatalized stem of Proto-Indo-European *srebʰ- (“to suck, sip”). Cognate with Latvian surbt, Proto-Slavic *sьrbati.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈsʲʊrʲˑpʲtʲɪ/
Verb
siur̃bti (third-person present tense siur̃bia, third-person past tense siur̃bė)
Conjugation
| singular vienaskaita | plural daugiskaita | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | |||
| aš | tu | jis/ji | mes | jūs | jie/jos | |||
| indicative | present | siurbiù | siurbi̇̀ | siur̃bia | siur̃biame siur̃biam |
siur̃biate siur̃biat |
siur̃bia | |
| past | siurbiaũ | siurbei̇̃ | siur̃bė | siur̃bėme siur̃bėm |
siur̃bėte siur̃bėt |
siur̃bė | ||
| past frequentative | siur̃bdavau | siur̃bdavai | siur̃bdavo | siur̃bdavome siur̃bdavom |
siur̃bdavote siur̃bdavot |
siur̃bdavo | ||
| future | siur̃bsiu | siur̃bsi | siur̃bs | siur̃bsime siur̃bsim |
siur̃bsite siur̃bsit |
siur̃bs | ||
| subjunctive | siur̃bčiau | siur̃btum | siur̃btų | siur̃btumėme siur̃btumėm siur̃btume |
siur̃btumėte siur̃btumėt |
siur̃btų | ||
| imperative | — | siur̃bk siur̃bki |
tesiur̃bia | siur̃bkime siur̃bkim |
siur̃bkite siur̃bkit |
tesiur̃bia | ||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Derived terms
prefixed terms
- apsiurbti
- atsisiurbti
- išsiurbti
- įsiurbti
- įsisiurbti
- nusiurbti
- pasiurbti
- persiurbti
- prasiurbti
- prisiurbti
- prisisiurbti
- siurbtis
- susiurbti
- užsiurbti
derivations
- siurbalas
- siurbčioti
- siurbėlė
- siurblys
- siurbsėti
- siurbsnis
Further reading
- “siurbti”, in Lietuvių kalbos žodynas [Dictionary of the Lithuanian language], lkz.lt, 1941–2026
- Smoczyński, Wojciech (2007), “siur̃bti”, in Słownik etymologiczny języka litewskiego [Etymological Dictionary of the Lithuanian Language][1] (in Polish), Vilnius: Vilnius University, page 1100