siurbti

Lithuanian

Etymology

From zero-grade palatalized stem of Proto-Indo-European *srebʰ- (“to suck, sip”). Cognate with Latvian surbt, Proto-Slavic *sьrbati.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈsʲʊrʲˑpʲtʲɪ/

Verb

siur̃bti (third-person present tense siur̃bia, third-person past tense siur̃bė)

  1. (transitive, with accusative) to suck
    Synonyms: čiulpti, žįsti

Conjugation

Conjugation of siurbti
singular vienaskaita plural daugiskaita
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
aš tu jis/ji mes jūs jie/jos
indicative present siurbiù siurbi̇̀ siur̃bia siur̃biame
siur̃biam
siur̃biate
siur̃biat
siur̃bia
past siurbiaũ siurbei̇̃ siur̃bė siur̃bėme
siur̃bėm
siur̃bėte
siur̃bėt
siur̃bė
past frequentative siur̃bdavau siur̃bdavai siur̃bdavo siur̃bdavome
siur̃bdavom
siur̃bdavote
siur̃bdavot
siur̃bdavo
future siur̃bsiu siur̃bsi siur̃bs siur̃bsime
siur̃bsim
siur̃bsite
siur̃bsit
siur̃bs
subjunctive siur̃bčiau siur̃btum siur̃btų siur̃btumėme
siur̃btumėm
siur̃btume
siur̃btumėte
siur̃btumėt
siur̃btų
imperative — siur̃bk
siur̃bki
tesiur̃bia siur̃bkime
siur̃bkim
siur̃bkite
siur̃bkit
tesiur̃bia
Participles of siurbti
adjectival
active passive
present siur̃biąs
siur̃biantis
siur̃biomas
past siur̃bęs siur̃btas
past frequentative siur̃bdavęs —
future siur̃bsiąs
siur̃bsiantis
siur̃bsimas
participle of necessity — siur̃btinas
adverbial
special (pusdalyvis) siur̃bdamas
half-participle
(padalyviai)
present siur̃biant
past siur̃bus
past frequentative siur̃bdavus
future siur̃bsiant
manner of action (būdinys) siur̃bte
siurbtinai

Derived terms

prefixed terms
  • apsiurbti
  • atsisiurbti
  • išsiurbti
  • įsiurbti
    • įsisiurbti
  • nusiurbti
  • pasiurbti
  • persiurbti
  • prasiurbti
  • prisiurbti
    • prisisiurbti
  • siurbtis
  • susiurbti
  • užsiurbti
derivations
  • siurbalas
  • siurbčioti
  • siurbėlė
  • siurblys
  • siurbsėti
  • siurbsnis

Further reading