sinod

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek σύνοδος (súnodos).

    Noun

    sinod n (plural sinoade)

    1. synod

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative sinod sinodul sinoade sinoadele
    genitive-dative sinod sinodului sinoade sinoadelor
    vocative sinodule sinoadelor

    Serbo-Croatian

    Pronunciation

    • IPA(key): /sǐnoːd/
    • Hyphenation: si‧nod

    Noun

    sìnōd m inan (Cyrillic spelling сѝно̄д)

    1. synod

    Declension

    Declension of sinod
    singular plural
    nominative sìnōd sinodi
    genitive sinóda sinoda
    dative sinodu sinodima
    accusative sinod sinode
    vocative sinode sinodi
    locative sinodu sinodima
    instrumental sinodom sinodima

    Volapük

    Noun

    sinod (genitive sinoda, plural sinods)

    1. sin
      • 1952, Arie de Jong, Diatek nulik: Gospul ma ‚Matthaeus’. Kapit: I:
        Omotof soni, keli onemol Yesusi; om ga olelivükom pöpi de sinods onik.
        She will give birth to a son and you must name him Jesus, because he is the one who is to save his people from their sins.

    Declension

    Declension of sinod
    Singular Plural
    Nominative sinod sinods
    Genitive sinoda sinodas
    Dative sinode sinodes
    Accusative sinodi sinodis
    Predicative1 sinodu sinodus
    Vocative o sinod o sinods
    1. Introduced in Volapük Nulik.