sinmortigi

Esperanto

Etymology

    From sin (“self”) + mortigo (“killing”) + -i (infinitive verb suffix).

    Pronunciation

    • IPA(key): /sinmorˈtiɡi/
    • Rhymes: -iɡi
    • Syllabification: sin‧mor‧ti‧gi

    Verb

    sinmortigi (present sinmortigas, past sinmortigis, future sinmortigos, conditional sinmortigus, volitive sinmortigu)

    1. to commit suicide, to take one's own life

    Conjugation

    Conjugation of sinmortigi
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense sinmortigas sinmortigis sinmortigos
    active participle sinmortiganta sinmortigantaj sinmortiginta sinmortigintaj sinmortigonta sinmortigontaj
    acc. sinmortigantan sinmortigantajn sinmortigintan sinmortigintajn sinmortigontan sinmortigontajn
    passive participle sinmortigata sinmortigataj sinmortigita sinmortigitaj sinmortigota sinmortigotaj
    acc. sinmortigatan sinmortigatajn sinmortigitan sinmortigitajn sinmortigotan sinmortigotajn
    nominal active participle sinmortiganto sinmortigantoj sinmortiginto sinmortigintoj sinmortigonto sinmortigontoj
    acc. sinmortiganton sinmortigantojn sinmortiginton sinmortigintojn sinmortigonton sinmortigontojn
    nominal passive participle sinmortigato sinmortigatoj sinmortigito sinmortigitoj sinmortigoto sinmortigotoj
    acc. sinmortigaton sinmortigatojn sinmortigiton sinmortigitojn sinmortigoton sinmortigotojn
    adverbial active participle sinmortigante sinmortiginte sinmortigonte
    adverbial passive participle sinmortigate sinmortigite sinmortigote
    infinitive sinmortigi imperative sinmortigu conditional sinmortigus

    See also