singurie

Romanian

Etymology

    From singur + -ie.

    Noun

    singurie f (plural singurii)

    1. (obsolete) solitude

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative singurie singuria singurii singuriile
    genitive-dative singurii singuriei singurii singuriilor
    vocative singurie, singurio singuriilor

    References

    • singurie in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN