sincronic

Romanian

Etymology

    Borrowed from French synchronique. By surface analysis, sincronie + -ic.

    Adjective

    sincronic m or n (feminine singular sincronică, masculine plural sincronici, feminine/neuter plural sincronice)

    1. synchronous

    Declension

    Declension of sincronic
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite sincronic sincronică sincronici sincronice
    definite sincronicul sincronica sincronicii sincronicele
    genitive-
    dative
    indefinite sincronic sincronice sincronici sincronice
    definite sincronicului sincronicei sincronicilor sincronicelor