simyacı

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish سیمیاجی (simiyacı, “alchemist”). By surface analysis, simya (“alchemy”) + -cı.

    Pronunciation

    • IPA(key): /sim.jaːˈd͡ʒɯ/
    • Hyphenation: sim‧ya‧cı

    Noun

    simyacı (definite accusative simyacıyı, plural simyacılar)

    1. synonym of alşimist (“alchemist”)

    Declension

    Declension of simyacı
    singular plural
    nominative simyacı simyacılar
    definite accusative simyacıyı simyacıları
    dative simyacıya simyacılara
    locative simyacıda simyacılarda
    ablative simyacıdan simyacılardan
    genitive simyacının simyacıların

    Derived terms

    • simyacılık

    Further reading