sigra

See also: siġra

Faroese

Pronunciation

Verb

sigra (third person singular past indicative sigraði, third person plural past indicative sigrað, supine sigrað)

  1. to win

Conjugation

Conjugation of sigra (group v-30)
infinitive sigra
supine sigrað
present past
first singular sigri sigraði
second singular sigrar sigraði
third singular sigrar sigraði
plural sigra sigraðu
participle (a6)1 sigrandi sigraður
imperative
singular sigra!
plural sigrið!

1Only the past participle being declined.

Icelandic

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈsɪɣra]
  • Rhymes: -ɪɣra

Etymology 1

From Old Norse sigra, from Proto-Germanic *sigizōną.

Verb

sigra (weak verb, third-person singular past indicative sigraði, supine sigrað)

  1. (transitive) to defeat, conquer (an opponent)
  2. (intransitive) to win
    Synonym: vinna
    Antonym: tapa
Conjugation
sigra – active voice (germynd)
infinitive nafnháttur að sigra
supine sagnbót sigrað
present participle
sigrandi
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég sigra sigraði sigri sigraði
þú sigrar sigraðir sigrir sigraðir
hann, hún, það sigrar sigraði sigri sigraði
plural við sigrum sigruðum sigrum sigruðum
þið sigrið sigruðuð sigrið sigruðuð
þeir, þær, þau sigra sigruðu sigri sigruðu
imperative boðháttur
singular þú sigra (þú), sigraðu
plural þið sigrið (þið), sigriði1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
sigrast – mediopassive voice (miðmynd)
infinitive nafnháttur að sigrast
supine sagnbót sigrast
present participle
sigrandist (rare; see appendix)
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég sigrast sigraðist sigrist sigraðist
þú sigrast sigraðist sigrist sigraðist
hann, hún, það sigrast sigraðist sigrist sigraðist
plural við sigrumst sigruðumst sigrumst sigruðumst
þið sigrist sigruðust sigrist sigruðust
þeir, þær, þau sigrast sigruðust sigrist sigruðust
imperative boðháttur
singular þú sigrast (þú), sigrastu
plural þið sigrist (þið), sigristi1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
sigraður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension
(sterk beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
sigraður sigruð sigrað sigraðir sigraðar sigruð
accusative
(þolfall)
sigraðan sigraða sigrað sigraða sigraðar sigruð
dative
(þágufall)
sigruðum sigraðri sigruðu sigruðum sigruðum sigruðum
genitive
(eignarfall)
sigraðs sigraðrar sigraðs sigraðra sigraðra sigraðra
weak declension
(veik beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
sigraði sigraða sigraða sigruðu sigruðu sigruðu
accusative
(þolfall)
sigraða sigruðu sigraða sigruðu sigruðu sigruðu
dative
(þágufall)
sigraða sigruðu sigraða sigruðu sigruðu sigruðu
genitive
(eignarfall)
sigraða sigruðu sigraða sigruðu sigruðu sigruðu

Etymology 2

Noun

sigra

  1. indefinite accusative plural of sigur
  2. indefinite genitive plural of sigur

Old Norse

Etymology

From Proto-Germanic *sigizōną.

Verb

sigra

  1. to overcome, defeat

Conjugation

Conjugation of sigra — active (weak class 2)
infinitive sigra
present participle sigrandi
past participle sigraðr
indicative subjunctive
present past present past
1st person singular sigra sigraða sigra sigraða
2nd person singular sigrar sigraðir sigrir sigraðir
3rd person singular sigrar sigraði sigri sigraði
1st person plural sigrum sigruðum sigrim sigraðim
2nd person plural sigrið sigruðuð sigrið sigraðið
3rd person plural sigra sigruðu sigri sigraði
imperative present
2nd person singular sigra
1st person plural sigrum
2nd person plural sigrið
Conjugation of sigra — mediopassive (weak class 2)
infinitive sigrask
present participle sigrandisk
past participle sigrazk
indicative subjunctive
present past present past
1st person singular sigrumk sigruðumk sigrumk sigruðumk
2nd person singular sigrask sigraðisk sigrisk sigraðisk
3rd person singular sigrask sigraðisk sigrisk sigraðisk
1st person plural sigrumsk sigruðumsk sigrimsk sigraðimsk
2nd person plural sigrizk sigruðuzk sigrizk sigraðizk
3rd person plural sigrask sigruðusk sigrisk sigraðisk
imperative present
2nd person singular sigrask
1st person plural sigrumsk
2nd person plural sigrizk

Descendants

  • Icelandic: sigra
  • Faroese: sigra
  • Old Swedish: sighra
  • Danish: sejre