sierota

See also: sierotą and Sierota

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish sirota, from Proto-Slavic *sirota.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɕɛˈrɔ.ta/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔta
    • Syllabification: sie‧ro‧ta

    Noun

    sierota f (diminutive sierotka)

    1. orphan (child whose parents have died)
    2. (colloquial, derogatory) a clumsy or inept person; an oaf; a blunderer
      Synonyms: see Thesaurus:niezdara

    Declension

    Declension of sierota
    singular plural
    nominative sierota sieroty
    genitive sieroty sierot, sierót
    dative sierocie sierotom
    accusative sierotę sieroty
    instrumental sierotą sierotami
    locative sierocie sierotach
    vocative sieroto sieroty

    Further reading

    • “sierota”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “sierota”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)