siekaniec

See also: Siekaniec

Polish

Etymology

    From siekanie + -iec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɕɛˈka.ɲɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛt͡s
    • Syllabification: sie‧ka‧niec
    • Homophone: Siekaniec

    Noun

    siekaniec m animal

    1. small lead or iron shot (ammunition) used in a blunderbuss or gun (cannon)
    2. (historical) type of currency used in Poland in the early Middle Ages

    Declension

    Declension of siekaniec
    singular plural
    nominative siekaniec siekańce
    genitive siekańca siekańców
    dative siekańcowi siekańcom
    accusative siekańca siekańce
    instrumental siekańcem siekańcami
    locative siekańcu siekańcach
    vocative siekańcu siekańce

    Further reading

    • “siekaniec”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)