sidemann

Norwegian Nynorsk

Etymology

From side (“side”) +‎ mann (“man”).

Pronunciation

  • IPA(key): /²siːɛˌmɑnː/

Noun

sidemann m (definite singular sidemannen, indefinite plural sidemenn, definite plural sidemennene)

  1. person standing or sitting next to someone.
    Eg snudde meg til sidemannen min og kviskra.
    I turned to the person next to me and whispered.

References