sicanus

Latin

Etymology

    Derived from Ancient Greek Σῑ̆κᾰνός (Sī̆kănós).

    Pronunciation

    Adjective

    sicānus (feminine sicāna, neuter sicānum); first/second-declension adjective

    1. Sicanian
      Synonym: sicānicus

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative sicānus sicāna sicānum sicānī sicānae sicāna
    genitive sicānī sicānae sicānī sicānōrum sicānārum sicānōrum
    dative sicānō sicānae sicānō sicānīs
    accusative sicānum sicānam sicānum sicānōs sicānās sicāna
    ablative sicānō sicānā sicānō sicānīs
    vocative sicāne sicāna sicānum sicānī sicānae sicāna

    Noun

    sicānus m (genitive sicānī); second declension

    1. a Sicanian man

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative sicānus sicānī
    genitive sicānī sicānōrum
    dative sicānō sicānīs
    accusative sicānum sicānōs
    ablative sicānō sicānīs
    vocative sicāne sicānī

    References

    • “sicanus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • “sicanus”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
    • “sicanus”, in William Smith, editor (1848), A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, London: John Murray