sergens
Latin
Etymology
Borrowed from Old French sergent, from Latin serviens.
Noun
sergēns m (genitive sergentis); third declension
- (post-Classical) sergeant
- 1252, Concessio Canee:
- Ita, quod remanent quindecim caualarie in nostro comuni, ut dictum est, et septuaginta quinque in uobis militibus et sergentibus, que uobis militibus et sergentibus concesse sunt a nobis, ut dictum apud Venecias.
- (please add an English translation of this quotation)
- 1707, Antonio Tommaso Schiara, Theologia Bellica:
- Sequuta verbali contentione inter Capitaneum, & Sergentem, Capitaneus primò ensem evaginavit, ut Sergentem vulneraret, & Sergens ut se defenderes ensem evaginavit, Capitaneus hoc intuens, jussit illum occidi. Dubitatur, an Capitaneus sit reus culpæ, & pœna plectendus.
- (please add an English translation of this quotation)
Declension
Third-declension noun.