septimplus

Latin

Etymology

    From septem + -plus.; compare septimplex, a variant of septemplex.

    Numeral

    septimplus (feminine septimpla, neuter septimplum); first/second-declension numeral

    1. (dubious, hapax legomenon) alternative form of septuplus.
      • 243 CE, Pseudo-Cyprian, De pascha computus (Vatican copy of the Reims manuscript):[1]
        Septimplum tempus cum impleverit annus CXII, revertitur ad pridie idus apr. et invenitur luna quartadecima et secunda feria.
        (please add an English translation of this quotation)

    Usage notes

    Other manuscripts of this text have "Septima autem" rather than "Septimplum tempus".

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative septimplus septimpla septimplum septimplī septimplae septimpla
    genitive septimplī septimplae septimplī septimplōrum septimplārum septimplōrum
    dative septimplō septimplae septimplō septimplīs
    accusative septimplum septimplam septimplum septimplōs septimplās septimpla
    ablative septimplō septimplā septimplō septimplīs
    vocative septimple septimpla septimplum septimplī septimplae septimpla

    References

    1. ^ Wilhelm von Hartel, editor (1871), S. Thasci Caecili Cypriani opera omnia recesuit et commentario critico instruxit Guilelmus Hartel, volume 3, page 255