seponeren
Dutch
Etymology
Ultimately from Latin sēpōnere.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌseː.poːˈneː.rə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: se‧po‧ne‧ren
- Rhymes: -eːrən
Verb
seponeren
Conjugation
| Conjugation of seponeren (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | seponeren | |||
| past singular | seponeerde | |||
| past participle | geseponeerd | |||
| infinitive | seponeren | |||
| gerund | seponeren n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | seponeer | seponeerde | ||
| 2nd person sing. (jij) | seponeert, seponeer2 | seponeerde | ||
| 2nd person sing. (u) | seponeert | seponeerde | ||
| 2nd person sing. (gij) | seponeert | seponeerde | ||
| 3rd person singular | seponeert | seponeerde | ||
| plural | seponeren | seponeerden | ||
| subjunctive sing.1 | seponere | seponeerde | ||
| subjunctive plur.1 | seponeren | seponeerden | ||
| imperative sing. | seponeer | |||
| imperative plur.1 | seponeert | |||
| participles | seponerend | geseponeerd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||
Derived terms
- seponering
- sepot
See also
- buitenvervolgingstelling