semirutus

Latin

Etymology

    From semi- + rutus.

    Pronunciation

    Adjective

    sēmirutus (feminine sēmiruta, neuter sēmirutum); first/second-declension adjective

    1. half-demolished
      • 59 BCE – 17 CE, Titus Livius, Ab urba condita 5.49.4:
        īnstruit deinde aciem, ut locī nātūra patiēbātur, in sēmirutae solō urbis et nātūrā inaequālī, et omnia, quae arte bellī secundā suīs ēligī praeparārīve poterant, prōvīdit.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    References

    • “semirutus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “semirutus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “semirutus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.