screatus

Latin

Pronunciation

Etymology 1

Perfect passive participle of screō.

Participle

screātus (feminine screāta, neuter screātum); first/second-declension participle

  1. (of one's throat) cleared by hawking (Can we verify(+) this sense?)
Declension

First/second-declension participle.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative screātus screāta screātum screātī screātae screāta
genitive screātī screātae screātī screātōrum screātārum screātōrum
dative screātō screātae screātō screātīs
accusative screātum screātam screātum screātōs screātās screāta
ablative screātō screātā screātō screātīs
vocative screāte screāta screātum screātī screātae screāta

Etymology 2

    From screō + -tus (forming action nouns).

    Noun

    screātus m (genitive screātūs); fourth declension

    1. a hawking, the/a clearing of one's throat
      • 163 BCE, Publius Terentius Afer, Heauton Timorumenos 271–273:
        ego te autem novi quăm ĕsse soleas inpotens;
        inversa verba, eversas cervices tuas,
        gemitus screatus tussis risus abstine.
        • 2001 translation by John Barsby
          and I know how headstrong you can be. None of your double meanings, side glances, sighs, throat clearing, coughs, laughs.
      • Ambrosius, De Virginitate 3.3:
        Quanto melius quod quidam in convivio patris adolescens iubetur ne meretricios amores indiciis insolentibus prodat? Et tu in mysterio, Dei virgo, gemitus, screatus, tussis, risus abstine. Quod ille in convivio potest, tu in mysterio non potes? Voce virginitas prima signetur
        How much better is it that an adolescent youth, in the banquet of his father, is bidden to not reveal his meretricious loves with insolent gestures? And you, holy virgin, at the Mystery, abstain from groans, throat-clearing, coughs, and laughs. What he is able to do at the banquet, are you not able to do at the Mystery? Let virginity be signaled first by voice
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative screātus screātūs
    genitive screātūs screātuum
    dative screātuī screātibus
    accusative screātum screātūs
    ablative screātū screātibus
    vocative screātus screātūs

    Further reading

    • “scrĕātus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “scrĕātŭs”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.