scepticus

Dutch

Alternative forms

Etymology

Borrowed from Latin scepticus, from Ancient Greek σκεπτικός (skeptikós).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈskɛp.ti.kʏs/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: scep‧ti‧cus

Noun

scepticus m (plural sceptici, diminutive scepticusje n)

  1. skeptic

Latin

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek σκεπτικός (skeptikós).

    Pronunciation

    Noun

    scepticus m (genitive scepticī); second declension

    1. (New Latin) a skeptic, a member of the sect of skeptics
      • 1842, Philippus Willem van Heusde, Initia Philosophiæ Platonicæ, page 408:
        Mediumne igitur Plato inter scepticos et dogmaticos viam tenuit? Discreto ita a scepticis et dogmaticis Platone, […]
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1855, Marin de Boylesve, Cursus philosophiæ, complectens logicam, metaphysicam, ethicam. Accedit compendiosa religionis demonstratio et historia philosophiæ, page 118:
        Quis et hoc non dicat, si scepticos et sensualistas excipias?
        (please add an English translation of this quotation)
      • 2011 (quoting an earlier text?), Bernard J. F. Lonergan, "De Conscientia Christi", in Early Latin Theology, University of Toronto Press (→ISBN), page 554:
        16. Quo clarius et facilius inter conscientiam et experientiam distinguatur, iuvat illud Aristotelicum considerare, nempe, qui cum sceptico tractat, efficere oportere ut scepticus loquatur. Vis huius consilii in eo reponitur quod de facto ille qui scepticus est etiam intelligens et rationabilis est. […]
        (please add an English translation of this quotation)
      • For more quotations using this term, see Citations:scepticus.

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative scepticus scepticī
    genitive scepticī scepticōrum
    dative scepticō scepticīs
    accusative scepticum scepticōs
    ablative scepticō scepticīs
    vocative sceptice scepticī

    Descendants