scâncet

Romanian

Etymology

    From scânci + -et.

    Noun

    scâncet n (plural scâncete)

    1. whimper

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative scâncet scâncetul scâncete scâncetele
    genitive-dative scâncet scâncetului scâncete scâncetelor
    vocative scâncetule scâncetelor